De internationale zomer van Stef Vanhaeren
April 26, 2019 at 4:07 pm

De internationale zomer van Stef Vanhaeren

In “Atletiekleven” van november 2010 verscheen van de hand van Bart Spruijt een samenvatting van de atletiekzomer van Stef Vanhaeren.


Vorig jaar nog EYOF-kampioen, dit jaar halve finalist op get grote E.K.. Het gaat wel snel met de atletiekcarrière van Stef Vanhaeren. De 18-jarige Kapellenaar snelde op 23 juli naar een 6de plaats in de 400 m H-finale van het W.K. juniores in Canada. Nauwelijks zes dagen later liep hij als jongste Belgische deelnemer de halve finale op het E.K. in Spanje. In de reeksen bracht de eerstejaarsjunior daar zijn P.R. op 50”71.

Het duurde eventjes voor hij op dreef kwam. In zijn eerste wedstrijden bleef de pupil van Paul Sauviller nog boven de limiet voor het W.K. juniores. Maar nooit panikeerde de eerstejaarsjunior. “Dit is heel normaal” bleven Vanhaeren en zijn trainer Paul Sauviller kalm. “We willen pas pieken naar het W.K. juniores”. En op 2 mei kwam het eruit. Op een meeting in Oordegem bleef hij met 51”51 ruim onder de limiet voor het W.K. juniores. Begin juli haalde hij in Mannheim zelfs de limiet voor het E.K. Exact 51”00 zette hij neer. Oorspronkelijk wilde hij enkel deelnemen in Moncton, maar uiteindelijk besloot de Kapellenaar om ondanks de zware jetlag ook af te reizen naar Barcelona: “Zoiets kan je niet laten schieten”. Hij zou daar achteraf geen spijt van krijgen. Maar eerst was er het W.K. juniores waarop hij 6de eindigde. “Ik was zeker tevreden over mijn W.K., maar ik was wel teleurgesteld over het feit dat we drie wedstrijden op heel korte tijd moesten afwerken. Voor mij was dat nét één wedstrijd te veel.” blikt Vanhaeren terug. In de halve finales liep hij naar 50”9, de 4de tijd van alle deelnemers. In de finale speelde hij alles of niets. “Als ik een medaille wilde, moest ik snel starten”. Maar in de laatste meters bekocht hij die snelle start, waardoor hij uiteindelijk 6de werd. “Vlak nadat ik over de finish kwam, was ik teleurgesteld met mijn 6de plaats, want ik wist dat ik nog sneller kon. Daarom was ik blij dat ik nog naar Barcelona kon”.

Via een vroegere vlucht, met een korte tussenstop in België, vloog hij onmiddellijk naar Barcelona. “Ik heb op de vlucht veel kunnen slapen. Van de jetlag heb ik weinig last gehad .Tijdens de eerste trainingen voelde ik meteen dat het goed zat. Dat gaf me veel zelfvertrouwen. Als je een wedstrijd zonder stress kan aanvangen en gefocust blijft, zit er vaak een P.R. in”. En dat P.R. kwam er ook. In de reeksen snelde hij naar 50”71. Opnieuw onder de 51”00. De hordespecialist heeft een pak internationale ervaring opgedaan. “Ik heb geleerd dat je mentaal en emotioneel heel sterk moet zijn. Na mijn finale in Moncton was het voor mij eventjes genoeg geweest, maar je moet snel de knop kunnen omdraaien. Ik heb voornamelijk geleerd om altijd rustig te blijven. Vooraf wist ik niet hoe belangrijk dat is”. Over wat nu de mooiste ervaring was, hoeft hij niet lang na te denken. “Dat was toch wel Barcelona, omdat ik daar met de groten mocht meedoen. Dat geeft toch een apart gevoel. Ook het atletiekstadion was heel indrukwekkend. Nog indrukwekkender dan dat van Moncton”.

Op de 400 m zonder horden was Vanhaeren eveneens succesvol: 4”65 op de F.C. in Brasschaat. In september pakte hij de dubbele Belgische juniorestitel 400 m en 400 m H. Ook de provinciale titel 400 m H en de Vlaamse titel 400 m waren voor hem. Op het P.K. Estafetten loodste hij het team van A.C. Kapellen – met zijn twee oudere broers en Martin Pallemans – naar goud. Van P.K. naar B.K. naar E.K. en W.K. Vanhaeren heeft het allemaal meegemaakt afgelopen zomer.

Bart Spruijt


Met dank aan “Atletiekleven” voor publicatie van dit artikel.

0 likes Artikels # ,
Share: / / /

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zoeken
Sponsors
Blijf op de hoogte
FitFree
G-Atletiek bij KAPE
G-Atletiek
G-Atletiek bij KAPE
Archief per maand