Met 450 deelnemers stonden we daar aan de oever van de Ourthe in de schaduw van het kasteel in La Roche-en-Ardenne voor de start van de 5de editie van de “Semi-Marathon Nature”. Onder luid hoorngeschal, aangemoedigd door vele sympathisanten – waaronder mijn trouwe supporters Iris en de kinderen – gingen we van start.
Nog geen 500 meter verder kregen we reeds de eerste helling (in totaal was er 500 m hoogteverschil) te verwerken. Al snel leek de Ourthe op een klein kronkelend beekje in het dal. De ervaring van 2 jaar geleden had me geleerd rustig te vertrekken en daarom besloot ik bij de klim op 3 km over te gaan van jogging naar walking. De weinige deelnemers die toch probeerden te blijven lopen, zouden er later in de wedstrijd spijt van krijgen.
Bij de eerste bevoorrading hield ik even halt om goed te drinken. Ik werd prompt voorbij gestoken door 2 dames die ik pas een kilometer verder weer had ingehaald. Het parcours was heel afwisselend langs smalle bospaadjes (soms wat modderig), langs kleine beekjes met op de achtergrond het gefluit van de vogels als aanmoediging.
De afdaling naar Maboge langs de asfaltbaan was welgekomen om terug wat te recupereren. Daar stond ons een speciaal muzikaal onthaal te wachten met een uitgebreide tafel aan versnaperingen.
Eens voorbij Maboge was het weerom geleidelijk omhoog door het bos om uiteindelijk over een geasfalteerde kam te lopen. Ondanks de wind op kop genoot ik toch van het mooie 360° panoramische zicht. Ik kon nog net verhinderen dat één van die 2 dames me weer inhaalde door het tempo iets te verhogen.
Na de doorgang van Hubermont begon de finale afdaling naar La Roche. Ik haalde nog enkele deelnemers in en al snel liep ik alleen. Tot mijn grote verbazing werd ik toen zelf en in sneltreintempo voorbij gestoken door die dame van voorheen. Ik kon mijn ogen niet geloven zo snel ze naar beneden liep. Ik had alle moeite om terug tot bij haar te komen. Ze kreeg van alle toeschouwers extra aanmoedigingen en al snel werd het me duidelijk : ze was de “première femme”. Ik liep letterlijk en figuurlijk in haar schaduw. Het was pas bij het binnenkomen van La Roche – als het parcours terug wat vlakker werd – dat ik ze opnieuw kon voorbij steken. Uiteindelijk eindigde ik 20 sec. vóór de eerste vrouw als 31ste deelnemer.
Mijn prestatie werd bevestigd met “un diplôme 2008” en een T-shirt als aandenken. Na de terugrit naar Kapellen had mijn lichaam de vorm van de autozetel aangenomen. Je moet er wat voor over hebben. En ja … voor wie een echte uitdaging zoekt, je kan er ook de marathon lopen (hoogteverschil 850 m ). Afspraak begin juni 2009.
Edwin Van Steenwegen
RESULTATEN
31. Van Steenwegen Edwin – 1.40’58”
