jogging

Op kermismaandag 10 oktober werd grensdorp Putte weer overspoeld door de deelnemers aan de “Kermisloop”. En hoe kan het ook anders … ook de KAPE-aanwezigheid mocht gezien worden ! HIER zelfs op een collectie foto’s, bijeengesprokkeld door Chris Povré. Lees verder

Aan de 29ste editie van de jaarlijkse stadsloop “Dwars door Hasselt” nam weer een ruime delegatie van het KAPE Jogging Team deel. Was het voor het aanlokkelijke parcours … of voor het lekker etentje achteraf ? De uitslagen kan je alvast hier vinden !

De uitslagen

[salbumthumbs=78,1,n,n,center,]

Park Spoor Noord, het nieuw stedelijk landschapspark gemodelleerd op een oud en vervallen spoorwegterrein, vormde het decor van de tweede editie van deze jogging. De bomen in het park zijn al ferm gegroeid sedert de inhuldiging in 2009, maar het zal nog enkele jaren vergen voordat ze voor schaduw kunnen zorgen.

Het startschot werd gegeven aan de open Shelter, de voormalige treinloods, voor enkele rondjes in en rond het park. Enkele kleine heuveltjes in het park en de helling van Viaduct-Dam waren de te nemen hindernissen.

Op aangeven van Chris – die deze route dagelijks aflegt – werd voor de fiets gekozen om zich naar de jogging in Antwerpen te begeven. Het Albertkanaal werd niet overgezwommen, het bleef dus bij een duatlon.

De retour naar Kapellen met de fiets was de ideale manier om de vermoeide spieren te ontzuren. Die spieren kregen het nog even te verduren als we in de Oude Landen met Schotse Galloway-runderen werden geconfronteerd. Die runderen vonden het fietspad best een toffe plaats. Maar de fietsers hadden dat fietspad nodig om verder te geraken. Kinderen of runderen, het maakt niet zoveel uit voor schooljuf Myriam en zij wist in perfect Schots de runderen ervan te overtuigen het pad te verlaten.

Lucien Poppe

Fotos zijn HIER te vinden.

De uitslagen

Niet iedereen voelde zich klaar om de halve marathon in Brussel te lopen en daarom waren er enkele (herstellende) leden van het  KAPE Jogging Team naar Merksem afgezakt om daar kortere afstanden te lopen tijdens de “Bevrijdingsloop”.


Jos Bosschaerts, Chris Dielen en Louis Milbau verplaatsten zich per fiets naar Merksem, zodat hun spieren al redelijk opgewarmd waren, want Jos gaf een stevig tempo aan. Zelfs op het viaduct aan de oude St. Lucaskliniek was hij niet te stoppen.


Jos en Louis kozen voor de 10 km, en Chris – na inne minne mutte – voor de 15 km. Het waren rondjes van 5 km die ons door 3 parken loodsten, dus liepen we gelukkig heel veel in de schaduw. Alleen op het einde van elke ronde moest er nog een toerke gelopen worden op de piste, die vlak in de hete zon lag.


Het was eigenlijk wel een hele veilige loop,want iedere keer er iemand ons dubbelde reed er een politieagent voorop en dat waren er toch een 8-tal. Na de wedstrijd stonden er ongeveer 15 agenten aan de kantine.


We vonden het een mooie loop, hebben er van genoten … en vinden het zeker voor herhaling vatbaar.

Louis Milbau

De opkomst van KAPE-lopers op deze “Kom op tegen Kankerloop” in Ekeren was niet zoals andere jaren. Waarschijnlijk zat de Energizer-run er voor iets tussen, maar dat weerhield Chris, Yves en Margot toch niet om deze avond ook voor het goede doel te komen lopen.

Ook Hermine was weer van de partij. Zij liep samen met Myriam en de vrouw van Eric Verdijck de 5 km. Marcel besloot om met Margot en mij z’n toertjes te lopen. Vier toeren van 2,5 km. We wisten toen nog niet dat Margot weer haar superbenen gevonden had en dat Marcel het na de eerste ronde enkel nog met mij moest stellen. Margot was niet bij te houden. Niet getreurd, we hadden onze 10 km binnen het uur afgehandeld dus wij waren al lang tevreden. Lucien, Chris en Yves wilden voor de regen binnen zijn. Ik weet niet of dit gelukt is. Bij mij in ieder geval niet.

Natuurlijk was de après-loop nog het allerleukste : ons samenhorigheidsgevoel was weer zeer groot. Met z’n allen rond een tafeltje met onze Leffe, ons wijntje … meer moet dat niet zijn. Weer een toffe avond gehad … .

Ondertussen hoorden we nog een KAPE-atleet het podium oproepen. Als ik me niet vergis was het Jan Adriaensen : proficiat voor je 3de plaats.

Renilde De Clerck

De uitslagen

Gewapend met een licht op het voorhoofd hadden 12 KAPE-joggers op vrijdagavond 16 september het licht gezien in een voor de rest pikdonker Rivierenhof tijdens de 1ste “Energizer Night Run”.

Voor Hein was dit een thuisloop. Het park zou zelfs zonder lamp voor hem geen geheimen kennen in het donker. Door zoveel zelfverzekerdheid was hij wel net te laat voor de groepsfoto. Ook Veerle stond scherp, bijna wilde ze vakkundig voor de wedstrijd de strips voor de elektronische tijdsregistratie op de achterkant van haar borstnummer verwijderen om toch maar zo weinig mogelijk gewicht te moeten meesleuren. Zij besefte dat het verschil tussen winst en verlies soms in een klein hoekje kan liggen. Zij en Hein namen dan ook een blitz-start. Ook Chris wilde niet afgeven en beet zich in hun spoor vast. Zijn tong hing hierbij wel bijna op de grond, maar eerlijk is eerlijk, hij bleef toch maar als een kranige knar kras in hun spoor.

Omdat ondergetekende het verslag moest maken en daarom ook moest peilen naar het vormpeil van de overige KAPE-ërs, liet hij zich na enkele kilometers wat afzakken. En hij zag dat het goed was. Gert en Patrick voelden zich duidelijk in hun sas in het donker. En ook Marc bleef aan de streep net onder het uur. Maar eigenlijk hadden vooral Martine, Margot, Tinneken, Martine en Diane de échte spirit van deze loop begrepen : namelijk dat het een “fun-run” was en dat tijden niet zo belangrijk zijn. Collectief en gewapend met hun hoofdlamp gingen ze dan ook op zoek naar een oorbel die de jarige Diane tijdens het lopen kwijt gespeeld was in het bos – vraag ons niet hoe. De oorbel werd nooit teruggevonden.

Wiskundeleraar Jos Bosschaerts was mij na aankomst in geuren en kleuren aan het vertellen wat ik allemaal gemist had tijdens de loop (een ridder, een monnik en ander schoon volk) maar moest zijn verhaal abrupt afbreken toen een ex-studente hem opmerkte en kirde “Hey, mijnheer Bosmans”. Ondanks de verwarring van het voor de rest brave meisje met het Jos Bosmans-typetje van Bart Peeters, hebben we de korte beentjes van Jos, nooit, tijdens geen enkele loop, zo snel zien bewegen. Er dienden dan ook al keuvelend heel wat herinneringen aan integralen en andere leuks opgehaald te worden.

Yves Van Cleef

De uitslagen