Joggings – archief

Vorig jaar, bij de eerste editie van de Night Run waren er 3000 lopers, dit jaar – op vrijdag 14 september bij de tweede editie – kwamen er daar nog 2000 bij. Dit zegt genoeg over de aantrekkingskracht van dit bijzonder feeëriek evenement.

Alle deelnemers krijgen een koplamp en de verlichting in het Rivierenhof en omgeving wordt uitgedaan. Kort na zonsondergang, terwijl “Happiness” door de boxen schalt, slingeren duizenden koplampjes in het donker op de onverharde paadjes en langs de vijvers van het Rivierenhof. Animatie volop met vuurspuwers, jongleurs, lichtshows, zeepbellen en laserlicht. En dan moet je goed opletten, zoals een loper ondervond die pardoes in de vijver belandde.

Echt dóórlopen om een goede tijd neer te zetten was wegens de smalle paadjes niet te doen, maar dit was voor de grote meerderheid ook maar bijkomstig.

Het was echt niet mogelijk om iedereen te herkennen in de donker, met allemaal hetzelfde T-shirt en de verblindende koplampjes, zodat de aanwezigheidslijst hoogstwaarschijnlijk niet compleet is. Sta je niet vermeld in de uitslag, stuur dan een mailtje naar kape@val.be

Lucien Poppe

Resultaten KAPE-deelnemers

Niet iedereen was op zondag 26 augustus mee naar de Lesse, er was ook nog de HOB NOB, een jaarlijkse stratenloop in wijk Driehoek in Brasschaat. Chris Dielen en Louis Milbau gingen voor de 10 km en zagen ook Marc Tampère aan de start, want een 10 km-wedstrijd paste in zijn marathonschema voor Eindhoven.

De wedstrijd bestond uit 4 ronden.

Niettegenstaande het zwaar bewolkt was, hebben we tijdens het lopen maar 1 x 5 minuten regen gehad. Voor de rest was het een droge bedoening, want een bekertje of flesje water hebben we niet gehad. Wel een zakje bij de aankomst, maar ik ben benieuwd wat er in de zakjes zat voor de Kidsrun … in dat van mij zaten er o.a. 4 ballons, 1 kleurboek, snoep en kleurtjes ?

Louis Milbau

De exacte resultaten van onze deelnemers zullen we – helaas – nooit te weten komen. De organisatoren lieten ons het volgende weten: “Daar er van alles is misgelopen (technische problemen en problemen met signaalgever) is het dit jaar spijtig genoeg niet mogelijk gedetailleerde uitslagen te publiceren. Onze excuses hiervoor. “ Jammer, maar kan gebeuren !

Verandering van spijs doet eten, zeggen ze.  Dus hebben we het Mastenbos en het antitankkanaal op zondag 26 augustus ingeruild voor het betere berg- en slijkwerk.  De “Descente de la Lesse” is een loop-event dat deel uitmaakt van een project, in 1983 opgezet door een vijftal enthousiaste lopers.  Hun doel: plezier en wedstrijd combineren.   Wie voor tijd loopt kan ook van de omgeving genieten en wie voor de het plezier loopt wordt meegezogen door de competitiedrang.

Meer foto’s kan je HIER bekijken. En een boeiend filmpje is HIER te vinden.

De dappere deelnemers:  Hermine, Tina, Margot, Renilde en Martine: Edwin, Lucien, Bernard , Chris, Jos, Yves en  Guy.  De nog dapperder supporters : Luc, Christiane, Johan, Myriam en Martine.

Twee uren rijden naar Houyet door regen en Waalse files.  Met elke km voel je je meer ontspannen. Dichterbij de bestemming krijg je het eigenaardige gevoel van een zeer groene omgeving, maar door opspattend water rij je net door een regentunnel. En in de laatste afdaling naar het dorpje Houyet, waar de kajaks van de Lesse vertrekken, zorgt de warme grond in combinatie met de koude regen voor een feeëriek dampend effect .

Onder het motto “luxe versus natuur” wordt het tentenarsenaal kritisch beschouwd:  Sommige eco-gevoeligen onder de KAPE-ërs rijden met Mercedes Compressor Cabrio, met beperkte bagageruimte.  Het hangt er maar van af in welke eenheid je de footprint uitdrukt: in liters brandstof of in m2 tentruimte.  Anderen dan weer zijn 5*****-hotelreizen gewoon en hun eerste ervaring met gooitentjes à la Decathlon of cadeautentjes van “De Morgen” leren dat een tent inclusief zo’n 5*****-bewoner aan piketten weinig boodschap heeft.  Gelukkig bestaat er ook voor deze KAPE-categorie een oplossing: het doorzichtige dakraam, zodat je de hele nacht romantisch de sterrenhemel kan aanschouwen. Op zo’n tentenweekend leer je ook het meedogende karakter van de echte natuurloper kennen.  Broer Lucien leent zijn waterdichte tent uit aan zus Tina, onder het mom van “ik moet me op de marathon du sable voorbereiden” , wat betekent dus een beetje regen als ik slaap?  Het ocharme waterdoorlatende tentje mocht het helaas ontgelden na twee slapeloze nachten.  De beelden zijn niet voor publicatie vatbaar.

Zaterdagavond. Nieuw en verrassend is het principe van “Scheiding van Tafel”.  Om niet nader genoemde redenen werd een tafel voor heren en een tafel voor dames gedekt.  De redactie belooft diepgaand onderzoek.  En we overleefden de vete van de – door de gemeente aangestelde campinguitbater-ambtenaar – met Johan.  Beide heren hielden zich wijselijk gedeisd.  Met dank van KAPE voor de – in lang vervlogen tijden geconfisceerde en nog steeds bewaarde – gratis badge en sanitair-sleutel van Johan.  En ja, uit vroegere verslagen is bekend dat “een Joske doen” een heel speciale betekenis heeft als je in de bossen van Kapellen loopt.  Nu heeft genoemde uitdrukking ook een connotatie “je kip en frieten met een mysterieuze glimlach koud laten worden om meerdere gsm-oproepen ernstig te beantwoorden”.

En ja, we hebben de zondag ook gelopen: 13 km of ca. 22 km., net nadat het stopte met regenen, op trappen naar boven, langs rotsen naar beneden, door slijk dat de schoenen van je voeten afzuigt.  En geloof het of niet, we hebben ervan genoten: het blijft tof om na een paar honderd meter lopen plots de beschaafde wereld te verlaten, om een uur of meer door bos en wei te vliegen en dan de laatste km langs de Maas in Dinant terecht te komen.  Na een nogal langdradige prijsuitreiking keren we met de auto terug en het rijden alleen al kost ons meer dan een half uur …

Voor de uitslag : zie de website.

Nog van dat en dank aan de organisatoren.

Bernard Vandenbroucke

RESULTATEN KAPE-DEELNEMERS

Onder een warm zonnetje hadden we (wijselijk, bleek achteraf) het vertrekuur voor deze Rhythm- & Run-marathon van Kid Van Thienen op zondag 12 augustus alsnog wat vervroegd, zodat we met de nodige charmes van een – uiteindelijk niet zo dom – blondje toch nog op tijd de vertrekplaats in Massenhoven bereikten.

Stipt om 14.00 uur stonden we naast het Albertkanaal en ja hoor deze keer kon de politie van Schoten niets in de weg leggen, want het parcours liep niet meer door deze gemeente. Dat was dan wel weer buiten het andere politiekorps gerekend, want zij weigerden te starten zonder groene en rode vlag en daar had Kid niet aan gedacht. Na een 20 tal minuten wachten konden we dan toch eindelijk van start.

Het was warm die dag, té warm om te lopen heb ik wel een aantal keren gedacht . Gelukkig op tijd drinken en muziek onderweg. Enkel in het laatste deel tussen den Bosuil en Metropolis was er een drankpost weggevallen en was het niet te doen. Of juist wel, want we hebben het uiteindelijk allemaal gehaald. Na Metropolis de brug over van de Noorderlaan en dan nog 3 km sterven in Antwerpen-Stad.

Was het toen ik voorbij mijn werkplaats kwam of even later door de Schipperstraat liep, ik weet het niet , maar het laatste beetje energie was er om alsnog op de Grote Markt aan te komen. Daar was de Gay Pride in volle gang met de nodige pluimen en schlagers, dus ambiance genoeg.

Na enkele dorstlessers ( o.a. “one bolleken, please“ ) en wat rust , keerden we zeer moe naar huis terug.

Na drie keer Rhythm & Run weet ik het wel : het is elk jaar wel iets , maar dit jaar was het vooral warm !

Chris Povré (de tweede finisher maakt het verslag).

Resultaten

Lucien Poppe – 1 u 53’12”
Chris Povré – 2 u 00’56”
Guy Wydouw – 2 u 4’23”
Liesbeth Koch – 2 u 10’30”
Jorge Figueroa – 2 u 10’32”
Veerle Lambrechts – 2 u 15’48”
Ilse Verdyck – 2 u 16’10”
Hermine De Kimpe – 2 u 37’23”

Als alternatief voor de “Rhythm ’n Run Marathon” langs het Albertkanaal (10 km of 21 km) in de blakende zon, besloot ik op zondag 12 augustus toch maar een wedstrijd van 10 km te gaan lopen, maar dan in de schaduwrijke bossen langs een ander kanaal, de Antitankgracht, die grenst aan het Militair Domein van Maria-ter-Heide : de 1ste Be-Fast Kermisloop. Lees verder

De 27^ste editie van “The Classic” op maandag 9 juli in Tessenderlo was opnieuw een absolute voltreffer. En tussen de bijna 3.500 deelnemers zaten er ook 8 joggers van KAPE.

We vertrokken op tijd, gelukkig maar want op de Antwerpse ring was het al prijs en zaten we vast in een file. Dan maar van de autostrade af en met de hulp van de GPS binnendoor tot in Massenhoven, waar we terug konden aanpikken met de snelweg. En zo kwamen we nog ruim op tijd aan in het drukke Tessenderlo.

Met deze gezellige klassieker loop je in het centrum van het feestvierende Tessenderlo. Kort na de start zit je al tussen de hamburger- en smoutenbollenkramen, met op de achtergrond het geluid van de talrijke jukebox en kermisattracties. Nog wat verder doorkruis je de feestzaal, waar de harmonie iedereen op een gezellig muziekje trakteert. Na de eerste kennismakingsronde wordt een tweede, meer uitdijende lus gelopen, waarna je weer door de braderij en kermis loopt.

Onderweg zag ik Pierre over een nadarrek hangen en dacht dat hij uitgeteld was. Later hoorde ik dat hij trouw de wacht hield voor zijn loopmakker, die bezig was met een persoonlijke bemestingsactie van een lokale weide. En ook Margot kwamen we in de laatste meters op de atletiekpiste nog tegen.

Hermine De Kimpe

Resultaten

Frank Van Looveren – 0:38:38
Lucien Poppe – 0:40:38
Yves Van Cleef – 0:49:24
Margot Bogers – 0:57:44
Hermine De Kimpe – 0:57:48
Pierre Wouters – 0:58:11
Tina Poppe – 0:59:15
Maria Hooft – 1:05:47

Na een dagje shoppen in Gent, trokken we goed op tijd naar de Watersportbaan om onze loopnummers op te halen. En met “goed op tijd” bedoelen we 2 uur voor de start. Dit zou dus geen parkeerprobleem mogen geven, maar dit bleek wat te optimistisch. Enkel nog plaatsen vrij aan de overkant van de Watersportbaan, een tochtje van 2 km. Dan maar “illegaal” geparkeerd op 5 m van de startboog. Ondanks de vriendelijke raad van een politieagent in de buurt die ons attent maakt dat dit eigenlijk niet mocht (weet ik wel).

Na ons omkleden troffen we ook Ciepie (Chris Povré) en Guy Wydouw aan, die de eerste editie hadden meegedaan en het toen al een toffe bedoening vonden. De weergoden zaten ons kort voor de start niet echt mee en gaven een verfrissende douche. Gelukkig trok de enorme bui over en konden we met veel zuurstof in de lucht beginnen.

Als chauvinistische sinjoor zullen we dit node toegeven, maar Gent is een prachtige stad. Het was op sommige plaatsen een zeer feeëriek zicht en ’s nachts krijgen de talrijke mooie verlichte gebouwen nog extra cachet. Meestal liep je langs de talrijke waterlopen die Gent rijk is, met op het water bootjes met fakkels om ons aan te moedigen. Veel ambiance langs het parcours en hier en daar een muziekband die de sfeer op peil bracht. Wat ik wel niet wist was dat Gent nog zoveel kasseien en hellingen had.

Bij aankomst in de Sporthal was het iets minder: een fuik waar sommige lopers in kwamen vast te zitten en zodoende tijd verloren voordat ze over de meet konden lopen. Met een opkomst van 3600 lopers was de organisatie hier duidelijk niet op voorbereid.

De Midzomernachtrun is een sterke aanrader, waar we volgend jaar hopelijk met een grote delegatie naar toe trekken.

Hermine De Kimpe

Resultaten

Lucien Poppe – 1:05:56
Guy Wydouw – 1:16:12
Chris Povré – 1:17:40
Hermine De Kimpe – 1:30:14