Voor speciale marathons moet je speciale trainingen doen. Om de 850 m hoogteverschil van La Roche te overwinnen, hadden we het idee om een testje te doen in het intussen bekende Hallerbos. Zaterdag 14 mei 2011 – 09.00 uur – Zilverenhoek – ode aan de footprint : 7 man verdelen over 3 vierwielers. De GPS aan pols & stuur + een uur fileloos bollen: goed voor een parkeerplaats aan het “krieksken” in Essenbeek bij Halle.
Het Bluetooth-team (Lucien, Edwin en Marc) en De Red Lions (Willy, Rudy & Bernard), begeleid door bezemfietsster Hermine worden wild enthousiast bij de laatste paadjes: kilometers klimmen en kilometers steil dalen, holle wegen met plaats voor één auto en verkeersborden voor tweerichtingsverkeer. De Hallenaars houden van spektakel (was daar in Buizingen zo geen treinramp onlangs?).
Synchronisatie waarbij alleen Marc verloren liep. Gelukkig bleek Willy over onvermoed vaderlijk troostende kwaliteiten te beschikken. Hometraining door de dochters?
Halle blijft meevallen, er wordt al gepraat over verhuizen. ‘t Is fris onder de bomen en de beloofde regen blijft uit. Als de zon erdoor komt, ploppen de Hallenaars tevoorschijn (vermomde kabouters?). De rooie en de blauwe Kapellenaren zoeven de boswegels door, op en neer.
Bernard valt af met maagkrampen door een onverteerde banaan. Lucien en Rudy doen het rustig aan : een paar toertjes van 7 km volstaan. Willy en Edwin zetten de traditie van de ochtendlopen zonder scrupules verder (men zegt dat die twee soms Lucien bijna depressies bezorgen). Marc is de winnaar in afstand, hij kon het lopen niet laten … of was hij echt verloren gelopen?
BHV waakt
Ternauwernood het bos binnengelopen, onze bezemdame klaar met proviand, vochtige doekjes, drank en tonics, in een stylische stuurtas verpakt. Willy al stomend van de goesting, een kilometer gelopen en gefietst en … onze bezemfiets was in de clinch geraakt met de locale boswachter. Frans babbelen of sportieve argumentatie, het mocht niet baten. Voorbij het fietspad betekende boete betalen.
BHV blijft waken, zelfs tot in Anderlecht, waar Bernard een beproefde shortcut naar het werk ten beste wilde geven en toch wel net naast de locale politie terechtkwam, die zich gedwarsboomd vond. De bewuste flik doet teken dat hij een corrigerend babbeltje wil doen. Gelukkig was er een ander slachtoffer dat blijkbaar iets zwaarder op de kerfstok had en konden we doorrijden … naar Coca-Cola. En ja, stelt Kapellen vast, er komt echt water uit de douches, geen Cola.
En verder ?
In het kader van de Brabantwalmarathon – blijkbaar nog een stukje zwaarder dan La Roche – is intussen besloten van deze training een traditie te maken.
Bernard Vandenbroucke
[salbumphotos=68,max,3,n,n,uploaded_timestamp,center,]
