Mijn eerste ervaring met “towerrunning” had ik opgedaan in 2007 met de trappenloop van de “Boerentoren”. En toen werd snel duidelijk dat trappenlopen een heel aparte discipline is, een mengvorm van lopen en klimmen, met de nadruk op het laatste.

De strafste trappenloper ter wereld – Paul Crake –  heeft in 2003 de 1576 treden (320 meter) van het Empire State Building op 9 minuten en 33 seconden beklommen, wat overeenkomt met een snelheid van 2010 meter/uur. Iedereen die een wandelvakantie in Oostenrijk of Zwitserland heeft meegemaakt weet wat het betekent om 2 km hoogte per uur te klimmen. En het kan nog gekker: in het Duitse Radebeul vindt jaarlijks de “Everestmarathon” plaats. Het parcours ligt op een bergkam met 397 treden, die hondermaal (100 !) op en neer wordt gelopen, in totaal 79400 treden, waarbij een hoogte van 8848 meter oftewel de hoogte van de Mount Everest wordt overwonnen. (bron : www.wikipedia.org)

Zo wild moest het niet worden in het Antwerpse provinciehuis, waar de 320 treden van de trappenhal tot een loop (klim ? ) parcours waren omgebouwd, ten voordele van een Music for Life actie. Om de 30 seconden vertrok een frisse loper, om vijftien verdiepingen hoger – niet meer zo fris –  de panoramazaal op een hoogte van 60 meter te bereiken. Op een groot scherm in de inkomhal kon men de uitgeputte trappenlopers zien aankomen.

De beste tijd die werd neergezet: 1 minuut 25 seconden. Een sportieveling slaagde erin om de trappen tienmaal te beklimmen. Ikzelf deed twee pogingen, de eerste in 2 min 16 sec, de tweede in 2 min 19 sec. Hermine liep in 3 min 31 sec de 15 verdiepingen naar boven. Naderhand was het hoogtijd om Music for Life op een andere manier te steunen: door een drankje en een hapje te nemen aan de Music for Life-bar.

Lucien Poppe