De cadetten en scholieren bezoeken Moeskroen voor het “Belgisch Kampioenschap Cadetten en Scholieren” op zaterdag 3 september en zondag 4 september. Op de eerste dag werd Renée Eykens Belgisch kampioen op de 1500 m !
UITSLAGEN KAPE-DEELNEMERS
| Categorie | Atleet | Proef | Prestatie | Plaats | |||
| Cadetten-meisjes | Merel Folens | 300 H | 50″12 | 3de in reeks | |||
| Jolien Denis | 1500 m | 5’18″78 | 11de in reeks | ||||
| Renée Eykens | 1500 m | 4’36″18 | 1ste in reeks en BELGISCH KAMPIOEN | ||||
| Cadetten-jongens | Pieter Van Hooydonck | speer | 39 m 67 | 14de | |||
Op zaterdag 3 september 2011 vierde KAPE officieel het 90-jarig bestaan van onze club. In de namiddag boden wij aan onze leden en aan de genodigden een receptie aan in het feestelijke kader van het “Heidehof” – het internaat van het gemeenschapsonderwijs – in Kapellen.
De weergoden waren ons voor onze 90ste verjaardag absoluut gunstig gezind. Terwijl we voorzien hadden om in de historische binnenzalen van het Heidehof onze gasten te ontvangen, konden we – onder een stralende zon – uitwijken naar de gezellige en groene tuin van het kasteel.
Onder de genodigden begroetten wij provinciaal gedeputeerde van sport Koen Helsen, de Kapelse schepenen Sabine Van Dooren en Luc Janssens, de afgevaardigde van de Raad van Bestuur van de Vlaamse Atletiekliga Wim Muller, de secretaresse van het Provinciaal Comité Antwerpen van de Vlaamse Atletiekliga Monique Michels en de voorzitter van de Kapelse Sportraad Erwin Jönsson. En uiteraard een ruime schare aan oud-medewerkers, atleten, trainers en medewerkers én hun familieleden.
In haar inleidende toespraak ging voorzitster Karina Denis in sneltreinvaart door de 90 jaar geschiedenis van onze club, met aandacht voor de oprichters van onze club in 1921, de sportieve prestaties door de jaren heen, de moeizame tocht langs verschillende locaties om onze sport te beoefenen (met als voorlopig eindpunt de schitterende accommodatie die in 2006 in het gemeentepark werd uitgebouwd) én de onontbeerlijke bijdrage van de vele vrijwilligers die – als omkadering voor onze atleten – voor de organisatie van de club en de wedstrijden hebben ingestaan.
Ook schepen van sport Sabine Van Dooren beklemtoonde het belang van de vrijwillige medewerkers in het bestaan van een sportvereniging en schonk ook aandacht aan de sterke prestaties van onze club. Het gemeentebestuur kan wel instaan voor het uitbouwen van de broodnodige infrastructuur en ondersteuning van de clubs, maar het zijn de atleten en medewerkers die moeten vorm geven aan de sterkte van een club als de onze. En dat we dit al 90 jaar doen, was een extra reden om met glans de felicitaties van het gemeentebestuur over te brengen.
Nadat eerder Monique Michels, namens het Provinciaal Comité Antwerpen van de Vlaamse Atletiekliga, al een geschenk had aangeboden aan onze club, overhandigde ook Wim Muller, namens de Raad van Bestuur van de Vlaamse Atletiekliga, een originele herinnering aan voorzitster Karina Denis.
En dan was het tijd voor smullen geblazen, maar vooral voor een aangenaam onderonsje van oud-medewerkers die elkaar al jaren niet meer hadden ontmoet aan de rand van de atletiekpiste, van ex-atleten die hun prestaties uit het verleden nog eens herbeleefden en voor alle andere small-talk die tussen een fris drankje en een smakelijk hapje nu eenmaal ontstaat.
Dat ondertussen onze jongste atleten gretig gebruik maakten van de speeltuigen in de tuin van het Heidehof, gaf nog een extra familietintje aan deze bijeenkomst. En dat was nu ook nét de bedoeling van het KAPE-bestuur bij de organisatie van deze huldiging van het 90-jarig bestaan.
En nu : op naar de 100 !
Hugo De Hoon
Het volledige foto-album kan je HIER bekijken.
[salbumthumbs=75,1,n,n,center,]
Op zondag 28 augustus werd in Boechout de 6de wedstrijd van het A.A.S.-criterium betwist. De uitslag van organisator SGOLA Boechout kan je HIER bekijken.
Terwijl menig loper het over Turnhout had, ben ik in Mol geweest … kwestie van de concurrentie te ontwijken en toch in de buurt te blijven.
In Mol was het ook braderij, dus was de start verlegd naar het centrum met veel sfeer en dito volk, om de twee passages van de lopers te zien. Deze Centrumloop is een loop bestaande uit twee rondjes voor 10 km en één voor de 5 km, deels door het centrum en deels door het park.
In de startbox werd gevreesd voor een overstroomd Netepad (een fietspad door dat park) en er doemden bij mij al beelden op van Kasterlee afgelopen jaar. Maar de vrees was ongegrond. Toch waren de restanten van de overstroming te merken, modder en groen dat was achtergebleven op de paden.
Toch wel een leuke loop, zonder de overrompeling van de grote massa. Een klein regenbuitje in de laatste kilometers kon mijn goed en ontspannen gevoel niet bederven en zeker niet nadat iedereen bij de aankomst een grote handdoek kreeg en nog een doos rijst. Ik zie nog altijd het verband niet ? Maar ja, ik was te opgelucht over mijn tijd, ondanks de verzwakte week die hier aan voorafging. Met een tijd van 53’02” was ik zeer tevreden over mijn uitje.
Patrick Nelen
De volgende 10 maanden zit Liesse Himpens in de Verenigde Staten. Om contact met onze club te houden, wil ons “Kuifje in Amerika” – af en toe – wel eens een briefje van onze KAPE-ërs ontvangen.
Je kan haar bereiken op volgend adres :
Liesse Himpens
106 McConnell Mill Lane
Pittsburgh 15228
Pennsylvania USA
Op zondag 28 augustus komt ex-Belgisch recordhouder en deelnemer aan de Olympische Spelen Marc Van Mensel naar onze atletiekpiste voor een eenmalige speerwerptraining. Deze specialisatietraining is voorbehouden voor atleten vanaf cadet (speerwerpers en meerkampers). Ook miniemen die nu al een speciale belangstelling voor speerwerpen hebben, kunnen aan deze training deelnemen. Dit is dus geen initiatie !
Start om 10.30 uur in het gemeentepark.
In het tijdschrift “Atletiekleven” verscheen in augustus 2011 een overzicht van de – nog jonge – carrière van Stef Vanhaeren, naar aanleiding van zijn zilveren medaille op de “Europese Kampioenschappen Junioren” in Tallinn. Auteur Dimitri Thijskens gaf – in 10 horden – een historisch overzicht van de prestaties van Stef tussen 2007 en 2011 in het artikel “Zilver voor Vanhaeren en Lejeune, pech voor Watrin en Seghers”.
“In de hoofdstad van Estland leverden Europa’s beste junioren strijd om de medailles. België haalde heel wat finaleplaatsen, maar kreeg ook af te rekenen met pech. Uiteindelijk vielen er toch twee zilveren medailles uit de kast. Eén daarvan was voor Stef Vanhaeren (19) die de wereld maar blijft verbazen. Sinds de jeugd stapelt hij titels en records op. Wij geven u zijn atletiekcarrière in een hordeparcours.
Horde 1 – Eerste keer Belgisch kampioen. In 2007 behaalt Stef Vanhaeren zijn eerste Belgische titel. Hij kroont zich in de Gentse Topsporthal tot nationaal kampioen 200 m bij de cadetten. Later dat jaar zal hij ook nog eens kampioen worden van de 300 m H. Bij de scholieren rijft hij drie Belgische titels binnen en bij de junioren zit hij intussen al aan vier.
Horde 2 – Eerste keer Belgisch record. Ook nog in 2007 begint Vanhaeren aan een reeks recordverbeteringen. In het najaar van 2007 verwijst de Kapellenaar het Belgisch record 300 m H bij de cadetten naar de prullenmand. Naast vijf nieuwe nationale records in estafettenummers, stelt hij bij de scholieren ook tot drie keer toe het Belgisch record op de 400 m H scherper.
Horde 3 – Beste 17-jarige ter wereld. Vanhaeren overstijgt al snel het Belgische niveau. Hij klimt naar de eerste plaats op de wereldranglijst bij de 17-jarigen op de 400 m H. Een prestatie om terecht trots op te zijn. Vanhaeren wordt dan ook al op zeer jonge leeftijd verkozen tot beste sportman van Kapellen.
Horde 4 – Groud en brons op EYOF. Met die prestatie mag Vanhaeren niet ontbreken op grote kampioenschappen. Op de Europese Jeugdspelen in het Finse Tampère is hij voor het eerst van de partij. Hij pakt er een gouden plak in de 400 m H met een Belgisch record en gidst er het 4 x 100 m-team naar een bronzen medaille.
Horde 5 – Start hogere studies. Maar ook naast de piste mogen de prestaties van Stef Vanhaeren best gezien worden. Hij beëindigd in 2010 zijn middelbare studies en beslist in het najaar om aan zijn hogere studies te beginnen. Zijn keuze valt op informatica. Om de combinatie wat vlotter te laten verlopen, spreidt hij zijn studies.
Horde 6 – Finale op W.K. Junioren. Het W.K. Junioren vindt in 2010 in het Canadese Moncton plaats.Vanhaeren schopt het daar, met zeges in reeksen en halve finales, tot de finale. Daarin benadert hij zijn pasgelopen P.R. tot op acht honderdsten en eindigt zo op de 6de plaats.
Horde 7 – Halve finale op het E.K. In 2010 loopt Vanhaeren ook de E.K.-limiet. Probleem: W.K. Junioren en E.K. worden vlak na elkaar gelopen. Direct na zijn finale in Canada reist hij via Kapellen naar Barcelona. In de reeksen verpulvert hij zijn P.R. In de halve finale, zijn vijfde 400 m H in acht dagen, weet Vanhaeren zich net niet te plaatsen voor de finale.
Horde 8 – 4 x 400 m komt in beeld. Niet alleen op de horden, maar ook op de vlakke baanronde, staat Vanhaeren zijn mannetje. Begin dit jaar duikt deze duizendpoot zelfs onder 47 seconden. Hij katapulteert zich zo naar de Belgische top. In zoverre dat hij in aanmerking komt voor de 4 x 400 m-estafette. Als hij dat zelf wil natuurlijk.
Horde 9 – Zilver op E.K. Junioren. Op het E.K. Junioren in Tallinn plaatst Vanhaeren zich met de vingers in de neus. Hij tekent zowel in de reeksen als in de halve finale een zege op. Maar zijn beste krachten heeft hij gespaard voor de finale. Vanhaeren pakt het zilver en loopt er ook het Belgische record: 50″01. De vorige besttijd stond met 50″15 al 25 jaar op naam van Alain Cuypers.
Horde 10 – Olympische Spelen? Het W.K. dit jaar in het Zuid-Koreaanse Daegu komt nog iets te vroeg voor Vanhaeren, maar als hij zich verder blijft ontwikkelen, lijken de Olympische Spelen in Londen een meer dan haalbare kaart. De concurrentiestrijdin België met onder andere Michaël Bultheel, Vincent Vanrijckeghem en Nils Duerinck kan misschien voor een extra motivatie zorgen.”
Dimitri Thijskens
Met dank aan “Atletiekleven” voor publicatie van dit artikel.
11 joggers tekenden op zondag 7 augustus in Oelegem present om deel te nemen aan de Rock ‘n’ Roll marathon, eigenlijk een halve marathon maar je geeft als organisator natuurlijk meteen je visitekaartje dat er heel wat Rock ‘n’ Roll bloed daar je aderen stroomt door een halve marathon een marathon te noemen.
Start was in Oelegem en aankomst aan Metropolis, maar dit logistieke probleempje werd door Louis perfect opgelost door een taxibusje te bestellen, waardoor de auto’s aan de het cinemacomplex konden blijven staan. Bij afwezigheid van Lucien nam Louis perfect de rol van organisator over. Enkel wie zich van tevoren had ingeschreven op de “lijst” voor het busje, mocht plaatsnemen en dit werd bij het instappen uitermate streng gecontroleerd en afgepunt. Guy kan er nog over meespreken. Gelukkig waren Chris en vrouwtje Myriam er nog om deze laatste op te vangen en vooral naar Oelegem mee te nemen.
Om half drie zou officieel de start gegeven worden. Maar echte Rockers beginnen er altijd wat te laat aan en daarom werd het een klein half uurtje later. Aan de start hield de DJ-rocker-speaker van dienst ondertussen de nerveuze lopers wat kalm door af en toe te melden dat de start nu “voor elk moment zou zijn” en dat er enkel werd gewacht “tot het parcours volledig werd vrijgegeven”. Wat was het probleem? Was er plots een potvis op het jaagpad naast het kanaal gesprongen of – nog erger – wist de organisatie op dat moment zelf nog niet langs welke wegen ze de joggers juist zouden sturen, of was er nog een andere reden? We zullen het nooit weten. Jorge zei het net niet maar je zag hem zo denken dat dergelijke aanfluiting van de stiptheidsregel in Chili nooit of te nimmer het geval zou zijn.
Enfin, het zal niemand verbazen dat zowel Bernard als Patrick – volledig opgefokt van de goesting om aan de klus te beginnen – als een kanonskogel vertrokken toen het startschot eindelijk weerklonk. Bernard hield dit vol tot aan de finish, Patrick een uurtje minder lang.
Na 15 km hoorde ondergetekende plots Guy en Chris voorbijkomen. Het hoofd van Chris was zo rood als een kreeft. Zo een mooi weer had hij op vakantie in Frankrijk nu ook weer niet gehad om in dergelijke mate verbrand te zijn. Dus bleef er maar één mogelijkheid over : deze man was te diep aan het gaan en zijn troeven duidelijk aan het overspelen. Ik bleef dan ook heel de tijd een paar honderd meter achter hem hangen met de bedoeling hem in de laatste kilometer genadeloos te confronteren met zijn schrijnend gebrek aan conditie. Na 18 kilometer zag ik echter plots de “Nox” al voor mij opdoemen. Dit kon niet zijn, we waren er al bijna. Mijn gezicht sloeg wit uit, ik kon Chris niet meer inhalen. En zo lijkbleek worden geeft een heel mooi contrast met het rode hoofd van Chris. Net de kleuren van voetbalclub Antwerp. Rood en wit. Liefdevolle kleuren.
Dit was de laatste Rock ‘n’ Roll-zet van de organisatie : je halve marathon een marathon noemen die dan eigenlijk maar 18,50 km blijkt te zijn. Vooral Gerda vond dit erg, nu wilde ze eindelijk eens haar “eerste” halve marathon lopen. Kwatongen beweren dat de Rocker van dienst onder invloed was van stimulerende middelen toen hij vooraf parcours en afstand uitstippelde. Chris vond dat hij tijdens de loop ook beter zijn toevlucht had genomen tot dergelijke middelen want het kostte Guy geen enkele moeite (10 vingers in de neus – minstens!) om Chris in de finale eindspurt af te houden. Vrouwlief Myriam – die voor het vervoer van de sporttassen van Oelegem naar Metropolis had gezorgd – had nog heel wat mentaal oplapwerk voor de boeg ’s avonds.
Estrella Peleman stond quasi ongetraind ook heel goed haar vrouw. Ze voelde zich dan ook vooral naast het kanaal met de vele binnenschepen als een vis in het water, niet toevallig ook haar sterrenbeeld.
Aan Pierre is dergelijke poëtische woordenkramerij niet besteed, hij laat zijn loopprestaties meestal voor zich spreken. Toch voelde hij zich aan het sas van Wijnegem volledig in zijn sas alwaar hij zijn eindspurt inzette. Deze remonte kwam echter net te laat, ook hij dacht dat een halve marathon 21 km was.
Ook Liesbeth weerde zich kranig. Ondanks dat zij voor vertrek nog een broodje met maatjes gegeten had. Maar in het gezelschap van haar maatje Jorge – wel iets rijper dan een jonge haring – kwam ze na een trage start volledig op dreef.
Ook Gerda en Louis sloten met een overschot aan energie hun loop af. Met een gratis Palm werd achteraf iedereen gelukkig weer snel terug kalm. Met uitzondering van Chris natuurlijk, die inzag dat hij snel terug meer moest gaan trainen om zijn loopcarrière terug een nieuwe boost te geven.
Dit verslag is gebaseerd op waargebeurde feiten. Iedere gelijkenis met bestaande personen is louter toevallig.
Yves Van Cleef
RESULTATEN
| VANDENBROUCKE Bernard | 1:24:05 | ||
| WYDOUW Guy | 1:41:00 | ||
| POVRE Chris | 1:41:06 | ||
| VAN CLEEF Yves | 1:42:14 | ||
| WOUTERS Pierre | 1:42:54 | ||
| PELEMAN Estrella | 1:44:28 | ||
| KOCH Liesbeth | 1:44:46 | ||
| FIGUEROA Jorge | 1:44:46 | ||
| NELEN Patrick | 1:47:24 | ||
| VERCAMMEN Gerda | 1:53:48 | ||
| MILBAU Louis | 1:54:03 | ||
